
Neurologopeda zajmuje się badaniem nieprawidłowości w funkcjonowaniu aparatu mowy, które wynikają z uszkodzeń centralnego układu nerwowego. Aby postawić diagnozę, neurologopeda może konsultować się z lekarzem neurologiem i potrzebować wyników badań mózgu.
Po zdiagnozowaniu przyczyn problemu, neurologopeda zaleca ćwiczenia logopedyczne i opracowuje plan, którego celem jest kształtowanie i poprawa funkcji mowy.
Diagnozując, neurologopeda bada aparat mowy, także mięśnie twarzy odpowiadające za artykulację. Sprawdza technikę gryzienia, życia, ssania u niemowląt, a także czynności połykania i oddychania. U starszych dzieci ocenia stopień rozwoju kompetencji społecznych i językowych.


Dziećmi z opóźnionym rozwojem mowy osobami z wadami wymowy dziećmi, które odmawiają przyjmowania pokarmów o niektórych konsystencjach dziećmi, u których stwierdzono wystąpienie czynników ryzyka zaburzeń mowy w trakcie ciąży lub porodu ludźmi z dysleksją rozwojową (dysleksja, dysortografia, dyskalkulia, dysgrafia) ludźmi z zaburzeniami kontroli nad górną częścią układu pokarmowego (zaburzenia połykania, gryzienia, żucia pokarmów, ślinienie się, stałe oddychanie przez usta) osobami, które nie reagują na swoje imię lub wypowiedzi interlokutora ludźmi z dysartrią (zaburzeniami pracy mięśni żuchwy, języka, twarzy, gardła)
dziećmi i dorosłymi z niepłynnością mówienia (jąkanie się, powtarzanie sylab).
Pomoc neurologopedy może być wskazana u dziecka w pierwszym miesiącu życia, które nie ma
prawidłowego odruchu ssania – nie ma go w ogóle (szczególnie narażone są na to dzieci urodzone przedwcześnie) lub odruch jest zaburzony. Podczas karmienia piersią lub butelką maluch pręży się, łyka dużo powietrza, jedzenie sprawia mu wyraźną trudność.

Zapraszamy Was do podjęcia współpracy z naszym Specjalistą Neurologopedą. Wasze pociechy trafią „pod skrzydła” zaangażowanego specjalisty, który potrafi współpracować z każdym dzieckiem.
Czym zajmuje się neurologopeda?
Neurologopeda zajmuje się badaniem nieprawidłowości w funkcjonowaniu aparatu mowy, które wynikają z uszkodzeń centralnego układu nerwowego. Aby postawić diagnozę, neurologopeda może konsultować się z
lekarzem neurologiem i potrzebować wyników badań mózgu.
Po zdiagnozowaniu przyczyn problemu, neurologopeda zaleca ćwiczenia logopedyczne i opracowuje plan, którego celem jest kształtowanie i poprawa funkcji mowy.
Diagnozując, neurologopeda bada aparat mowy, także mięśnie twarzy odpowiadające za artykulację. Sprawdza technikę gryzienia, żucia, ssania u niemowląt, a także czynności połykania i oddychania. U starszych dzieci ocenia stopień rozwoju kompetencji społecznych i językowych.
Kim zajmuje się neurologopeda:
-dziećmi z opóźnionym rozwojem mowy
-osobami z wadami wymowy
-dziećmi, które odmawiają przyjmowania pokarmów o niektórych konsystencjach
-dziećmi, u których stwierdzono wystąpienie czynników ryzyka zaburzeń mowy w trakcie ciąży lub porodu
-ludźmi z dysleksją rozwojową (dysleksja, dysortografia, dyskalkulia, dysgrafia)
-ludźmi z zaburzeniami kontroli nad górną częścią układu pokarmowego (zaburzenia połykania, gryzienia,
żucia pokarmów, ślinienie się, stałe oddychanie przez usta)
-osobami, które nie reagują na swoje imię lub wypowiedzi interlokutora
-ludźmi z dysartrią (zaburzeniami pracy mięśni żuchwy, języka, twarzy, gardła)
-dziećmi i dorosłymi z niepłynnością mówienia (jąkanie się, powtarzanie sylab).
Neurologopeda dla noworodka:
Pomoc neurologopedy może być wskazana u dziecka w pierwszym miesiącu życia, które nie ma
prawidłowego odruchu ssania – nie ma go w ogóle (szczególnie narażone są na to dzieci urodzone
przedwcześnie) lub kiedy odruch jest zaburzony. Jeśli zauważysz, że podczas karmienia piersią lub butelką
maluch pręży się, łyka dużo powietrza, jedzenie sprawia mu wyraźną trudność. Warto udać się na konsultacje
do naszego specjalisty.